Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο εργοτάξιο του Ελληνικού για τα εργατικά δυστυχήματα

Με παρέμβαση στο εργοτάξιο του Ελληνικού, κάτω από τον Πύργο, ο Ρουβίκωνας επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των εργατικών ατυχημάτων και των συνθηκών ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Σε ανακοίνωσή του, καταγγέλλει εντατικοποίηση της εργασίας, ελλείψεις στα μέτρα προστασίας και ανεπαρκείς ελέγχους, ενώ επικαλείται συγκεκριμένα περιστατικά τραυματισμών και θανάτων εργαζομένων που έχουν καταγραφεί στην περιοχή του Ελληνικού τα τελευταία χρόνια.

Οι νεκροί στους χώρους εργασίας ξεπέρασαν τους 108 μέχρι τον Αύγουστο του 2026 συνεχίζοντας τον υψηλό ρυθμό των προηγούμενων ετών (το 2025 είχαμε κλείσει με τουλάχιστον 201 θανάτους). Ένας νεκρός της τάξης μας ανά δύο μέρες για το 2026.

Οι άνθρωποι της τάξης μας σακατεύονται και δολοφονούνται καθημερινά για τα κέρδη του κεφαλαίου ως αποτέλεσμα της εργοδοτικής ασυδοσίας, που αντιμετωπίζει τα μέτρα προστασίας ως φύρα και ανάγει την παραγωγικότητα ως τη μόνη αξία με κάθε κόστος. Την ίδια στιγμή το κράτος βάζει πλάτες, υποστελεχόνωντας κάθε ελεγκτικό μηχανισμό που μπορεί να παρέμβει στους χώρους εργασίας και καταστέλλει νομοθετικά τα σωματεία συρρικνώνοντας ολοένα και περισσότερο το πεδίο δράσης τους, δημιουργώντας συνθήκες που μπορούν να περιγραφούν περισσότερο ως χώροι “ανθρωποθυσίας” παρά ως χώροι εργασίας.

Ένας τέτοιος χώρος είναι το εργοτάξιο-νεκροταφείο του Ελληνικού, που λειτουργεί κάτω από την μπότα της Lamda Development της οικογένειας Λάτση και με συνυπεύθυνες στα εγκλήματά τους άλλες 18 εταιρείες εργολαβίας, συμπεριλαμβανομένης της ΜΕΤΚΑ, θυγατρικής του ομίλου Μυτιληναίου. Τα 40 εργοτάξια που στεγάζει το κάτεργο της έκτασης του έργου του Ελληνικού μας δείχνουν την εργασιακή πραγματικότητα αυτού που κράτος και κεφάλαιο αποκαλούν “επενδυτική προοπτική”: υπερεργασία, πλήρης απαξίωση μέτρων προστασίας του εργοταξίου και των ατομικών μέτρων προστασίας (ΜΑΠ) και πλήρης εντατικοποίηση για την τήρηση χρονοδιαγραμμάτων. Όλα αυτά αποδομούν τον όρο επενδυτική προοπτική για αυτούς και τον ανάγουν σε συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς για εμάς.

Στις 24 Νοεμβρίου 2025, εργαζόμενος στο εργοτάξιο Riviera Galleria της ΜΕΤΚΑ κατέρρευσε και πέθανε αφού επέστρεψε σπίτι του μετά τη βάρδια. Το Σωματείο Εργαζομένων στο Ελληνικό καταγγέλει ότι ο εργαζόμενος δούλευε στη ΜΕΤΚΑ σε καθεστώς 12ωρης έως 15ωρης εργασίας που η ΜΕΤΚΑ είχε βαφτίσει «κανονικότητα». Στις 9 Ιουνίου 2026, στο εργοτάξιο του καζίνο IRCE (υπεργολαβία της ΤΕΡΝΑ), εργάτης που δούλευε επί 10 συνεχόμενες ώρες έχασε τα δάχτυλά του ενώ τοποθετούσε μεταλλικά φύλλα, αριθμώντας το δεύτερο ατύχημα στην ίδια ομάδα της ίδιας βάρδιας. Λίγους μήνες αργότερα, στις 26 Αυγούστου 2026, ένας 73χρονος οικοδόμος πεθαίνει πέφτοντας από ύψος 3-4 μέτρων στο φρεάτιο ανελκυστήρα νεοαναγειρόμενης τετραόροφης πολυκατοικίας στο Ελληνικό, και σε μία περίοδο που η θερμοκρασία έφτανε τους 38+ βαθμούς οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έψαχναν να βρουν αν η θερμική εξάντληση προκάλεσε την πτώση.

Αν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί λειτουργούσαν πραγματικά, και όχι ως βιτρίνα που επεμβαίνει μόνο πυροσβεστικά για να μαζέψει τα ασυμμάζευτα και να αποφύγει την κοινωνική κατακραυγή, θα είχαν εντοπίσει την πλήρη απαξίωση των μέτρων προστασίας στο εργοτάξιο. Θα είχαν απαγορεύσει την εργασία σε έναν 73χρονο κάτω από αυτές τις συνθήκες. Η σειρά των γεγονότων είναι ομολογία ότι ο ελεγκτικός μηχανισμός λειτουργεί ως “κοντέρ” θυμάτων και τίποτα άλλο.

Όλα τα παραπάνω είναι το αποτέλεσμα μιας συστηματικής, κερδοφόρας εξόντωσης των εργατών και των εργατριών, που τους/τις αντιμετωπίζουν ως κρέας για την κιμαδομηχανή τους. Κάθε εργατικό ατύχημα – θανατηφόρο και μη – στο Ελληνικό είναι ένα ακόμη τούβλο στο μεγαλύτερο έργο στεγαστικής και επενδυτικής συγκέντρωσης της αστικής τάξης στην χώρα – μια ριβιέρα βαμμένη με το αίμα των νεκρών της τάξης μας.

Νέα Ιωνία: 35χρονος δάγκωσε οδηγό ταξί και της έκοψε το αυτί

Κι αν για το κράτος και το κεφάλαιο αυτοί οι νεκροί είναι στατιστικές και ενοχλητικά νούμερα που τους χαλάνε το φαγοπότι, για εμάς είναι αιτία πολέμου, ενός πολέμου που δεν κηρύξαμε εμείς, αλλά θα στηρίξουμε μέχρι τέλους, ενάντια στο κράτος των ληστών και στο κεφάλαιο που αδιάκοπα παράγει τον θάνατο.

Το φαραωνικού τύπου έργο στο Ελληνικό, η “ριβιέρα-διαμάντι” του ελληνικού κράτους, δεν θα είναι τίποτα άλλο από μια περιφραγμένη γυάλα αναψυχής και κερδοφορίας μιας διεθνούς σφηκοφωλιάς μεγαλοαστών, μεγαλοαφεντικών, κομπιναδόρων, απατεώνων και εγκληματιών. Οι «νέες θέσεις εργασίας» που υποσχέθηκαν, είναι στην πραγματικότητα περισσότεροι νεκροί και τσακισμένοι εργάτες, που όταν το έργο παραδοθεί θα είναι πλέον έρμαια αφεντικών και πελατών με 13ωρα και εκδουλεύσεις, έτοιμοι να αντικατασταθούν μόλις διεκδικήσουν ανθρώπινες συνθήκες.

Καμία εργοδοτική δολοφονία δεν θα μείνει αναπάντητη. Η οργάνωση και ο αγώνας είναι υπόθεση επιβίωσης, είναι η δύναμή μας. Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε, για τους νεκρούς της τάξης μας. Μέχρι οι χώροι εργασίας να πάψουν να είναι παγίδες θανάτου.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ